Bu son bölümde ise artık soruyu somutlaştırmanın zamanı geldi:

Emeklilerin bilgi ve tecrübelerinin topluma aktarılabileceği Hobi Atölyeleri Modeli Türkiye’de nasıl uygulanabilir?

Yerel Yönetimler Neden Önemli?

Türkiye’de yerel yönetimler yalnızca altyapı hizmetleri sunan kurumlar değildir. Aynı zamanda sosyal politikaların uygulanmasında da önemli bir role sahiptir.

Özellikle büyükşehir ve ilçe belediyeleri;

• kültür merkezleri
• eğitim merkezleri
• sosyal projeler

aracılığıyla toplumun farklı kesimlerine yönelik birçok faaliyet yürütmektedir.

Bu nedenle emeklilerin toplumsal hayata aktif katılımını sağlayacak hobi atölyeleri için en uygun kurumsal yapı yerel yönetimler olabilir.

Belediyeler bu konuda hem organizasyon hem de mekân sağlama açısından önemli bir avantaj taşımaktadır.

Hobi Atölyeleri Nasıl Kurulabilir?

Hobi atölyeleri modeli aslında oldukça basit bir organizasyon mantığına dayanır.

Öncelikle belediyeler emekli bireylerin mesleki ve sanatsal becerilerini belirlemek amacıyla bir gönüllü başvuru sistemi oluşturabilir.

Bu başvurular sayesinde;

• hangi meslek gruplarının bulunduğu
• hangi alanlarda eğitim verilebileceği
• hangi faaliyetlerin düzenlenebileceği

tespit edilebilir.

Ardından belediyeye ait;

• kültür merkezleri
• sosyal tesisler
• atıl durumdaki kamu binaları

atölye faaliyetleri için kullanılabilir.

Kurumlar Arası İş Birliği

Bu model yalnızca belediyelerin yürüttüğü bir faaliyet olarak değil, aynı zamanda kurumlar arası iş birliğiyle daha güçlü bir yapıya kavuşabilir.

Örneğin;

• Milli Eğitim Bakanlığı
• Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı
• Mesleki Yeterlilik Kurumu
• Üniversiteler
• Sivil Toplum Kuruluşları

bu sürecin paydaşları olabilir.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın Hayat Boyu Öğrenme Programları ile bu atölyeler arasında doğal bir ilişki kurulabilir.

Üniversiteler ise gençlerin bu atölyelere katılımını teşvik ederek kuşaklar arası bilgi paylaşımına katkı sağlayabilir.

Pilot Uygulama ile Başlamak

Her sosyal projede olduğu gibi bu modelde de en doğru yöntem küçük bir pilot uygulama ile başlamaktır.

Örneğin bir şehirde;

• belirli sayıda atölye kurulabilir
• gönüllü eğitmenler belirlenebilir
• genç katılımcılar davet edilebilir.

Pilot uygulama sonucunda elde edilen deneyim doğrultusunda sistem geliştirilebilir ve daha geniş bir ölçekte uygulanabilir.

Başarı sağlandıkça bu model farklı şehirlerde de yaygınlaştırılabilir.

Gençler ve Emekliler Aynı Atölyede

Bu modelin en önemli yönlerinden biri kuşaklar arası etkileşimi güçlendirmesidir.

Bir emekli ustanın yıllarca kazandığı el becerisi bir gence aktarılabilir.

Bir emekli öğretmenin deneyimi genç bir öğrencinin ufkunu genişletebilir.

Bir mühendis ya da teknik uzman gençlere mesleki yönelim konusunda rehberlik edebilir.

Böylece ortaya yalnızca bir hobi faaliyeti değil, aynı zamanda toplumsal bir öğrenme ortamı çıkar.

Tecrübe ile Enerjinin Buluştuğu Yer

Aslında bu yazı dizisinin başından beri anlatmak istediğimiz fikir oldukça basittir.

Yaşlılarda tecrübe vardır.

Gençlerde enerji vardır.

Eğer bu iki unsur doğru bir ortamda buluşursa ortaya güçlü bir toplumsal sinerji çıkar.

Hobi atölyeleri bu buluşmanın mekânı olabilir.

Bir Yazı Dizisinin Sonu, Bir Fikrin Başlangıcı

Bu yazı dizisinde amacım kesin çözümler sunmak değil, üzerinde düşünmeye değer bir fikir ortaya koymaktı.

Belki de emekliliği yeniden düşünmenin zamanı gelmiştir.

Çünkü emeklilik yalnızca çalışma hayatının sonu değildir.

Aynı zamanda tecrübenin toplumla yeniden buluşabileceği yeni bir başlangıç olabilir.

Eğer bu birikimi doğru şekilde değerlendirebilirsek hem emekliler hem gençler hem de toplum için yeni bir kazanım ortaya çıkacaktır.

Benden düşünmesi.

Av. Durdu Güneş
Şair – Yazar
Gazete Ankara Dijital Haber Portalı I Köşe Yazarı

“Türkiye’nin kalbi Ankara’nın sesi”

İletişim: dgunes@gaeteankara.com.tr