Hukuk eğitimi alır.

Birten Hanım ile evlendiğinde eğitimini aldığı alanda çalışmaktadır.

Nurettin Usta, eşinin babası, 1927’de kurduğu atölyede çalışmaktadır.

Akın Ağabey, eğitimini aldığı işi bırakıp bu atölyeye girer.

Zaman içinde atölye fabrikaya dönüşür, adı da Nurus (Nurettin Usta) olur.

Fabrika

Bir gün,

“Bizim fabrikaya birlikte gidelim mi?” diye sordu.

İki oğlu var, biri yaşıtım, fabrikanın başında. Endüstri mühendisliği mezunu, tasarımlarla, ürün gelişimiyle meşgul. Küçük oğlu, fabrika dışında, pazarlamayla ilgileniyor.

Yaşıtım gezdirdi bizi. Bir bölüm kısa bir süre önce devreye girmişti ve burada koltuğun kolçak kısmı robotlar tarafından imal ediliyordu. Fabrikadaki pek çok bölüm koltuk üreticisi bir fabrikadan beklediğimin çok üstünde özellikler taşıyordu. Müthişti. Başarı ve kalitenin şansa bırakılmadığını yerinde görmüştüm…

İlk satranç takımı

Akın Ağabey işleri dolayısıyla sıkça yurt dışına çıktığını anlatırdı.

Bunlardan birinde, İtalya’da bir dükkânın vitrininde satranç takımı görür, çok hoşuna gider.

Onun için satranç, bir türlü yenemediği babasını bir gün yendiğini hatırladığı, çok sevdiği bir oyundur.

Vitrindeki o satranç takımıyla Gökyay Çifti’nin hayatında yepyeni bir sayfa açılacaktır – Akın Ağabey o gün bunun hiç aklına gelme iğini söylemişti.

Satranç takımı koleksiyonu

İş seyahatleri devam eder.

Bu sırada her ülkeden satranç takımları alımları da…

Takımlar eve sığmaz, fabrikanın girişine taşınırlar.

Özel cam bölmeler yapılır, fabrikaya gelen-gidenin hayranlıkla seyrettiği bir koleksiyon oluşmuştur artık.

2021 yılında bir söyleşi için hazırladığım bu görselde koleksiyon 46 yıllıktı…

Müzeye doğru

Bir gün yazının yazıldığı gün de başkan olan, o günün Altındağ Belediye Başkanı Veysel Tiryaki fabrikaya gelir.

Satranç takımlarını görür ve Hamamönü’nde sergilenmelerini ister.

Birlikte gezerler.

Gezenler bilir, müze çıkışında bir kavak vardır, kavağın altında bir darağacı.

Kimler asılmamıştır ki tam burada.

Akın Ağabey, Deniz Gezmiş’in asıldığı yerde satranç müzesinin olmasını kabul edemeyeceğini söyler.

Yeni yer aranırken eski bir ev teklifi gelir.

Vakıf kurulacak ve yeni bir yapı inşa edilecektir.

Akın Ağabey yanındaki arsayı da ister.

“Keşke diğer yanına da alsaydım!” diye hayıflandığını bilirim – çünkü gün gelecek satranç takımları o iki arsaya sığmayacaktır.

Dünyanın en büyüğü

Müze 400’ün üzerinde satranç takımıyla açılır.

Açılmasıyla Guinness Rekorlar Kitabı’na girer.

Müze, dünyanın en büyük satranç müzesi olarak tescillidir artık.

Müze, ahşap merdivenleriyle ulaşılan katlarında 7’den 70’e hitap eden temalardaki satranç takımlarıyla herkes için cazip bir müze olarak kültür hayatımızda yerini almıştır artık.

Büyük keyifle buluşurduk.

Bir grupla gelmişsek, ilk bölümü onun anlatmasını isterdim.

İtalya’dan aldıkları ilk satranç takımını almalarının öyküsünün anlatımı alkışlarla biterdi…

Müze çok değerli.

Diğer yazılarımın, Ankara kitaplarında yer vermelerimin yanında dışında Gazete Ankara’daki ilk yazımda da anmıştım:

https://gazeteankara.com.tr/writers/dr-necati-yalcin/adim-adim-ankara-3-muzeyle-baslayalim-2968

Sevgili Mehmet Tunçer Ağabeyim ile Ankara Kent Sohbetleri’nde konuk etmiştik. Sevgili Mustafa Taşkın iki bölümde yayınlamıştı:

Youtube Linkine Tıklayınız... https://www.youtube.com/watch?v=-VfBKRN-EQw

Youtube Linkine Tıklayınız... https://www.youtube.com/watch?v=zCiSeFvc11U

Geçen ay

Geçen aydı,

“Çocuklarla geliyoruz” diye aramıştım.

“Gelmeye çalışacağım” demişti.

Rahatsızlığı nedeniyle gelememişti.

Kim derdi ki gelseydi son buluşmamız olacaktı…

Son buluşmamızdan kısacık da olsa bir videomuz kaldı:

https://www.youtube.com/shorts/SIWiN2258hw

Rahmetle, sevgiyle ve özlemle anıyorum.

Askı kardeşliğimizin fotoğrafıdır…

(Kaynak: Dünyanın En Büyük Satranç Müzesi’nde Türk Devletleri Buluşması, Necati Yalçın, https://sonsoz.com.tr/dunyanin-en-buyuk-satranc-muzesinde-turk-devletleri-bulusmasi)

Dr. Necati Yalçın – Köşe Yazarı
E-posta: nyalcin@gazeteankara.com.tr
www.gazeteankara.com.tr